"living on the edge"

Isa is regelmatig op zoek naar de grens. Ze weet heel goed wat wel en niet mag en is druk aan het experimenteren tot hoe ver ze kan gaan. Met een grote lach op haar gezicht of ondeugende pretoogjes, gaat Isa op de bank springen terwijl ik Ole aan het voeden ben, toch in het mandje van Ole liggen, 10 keer achter elkaar haar schone luier onder haar billen uittrekken, hameren op de muur of zagen in iets anders dan het plankje, wel aan de oven zitten, op de salontafel staan, op de box klimmen enz. Eén keer "NEE" is vaak niet genoeg, twee of drie keer overigens ook niet. Alleen als ik zeg "ik tel tot drie" of "als je het nog een keer doe dan zet ik je in de hoek" dan haalt Isa bakzeil, maar zelfs dan lacht ze me nog regelmatig uit. Soms maakt even 30 seconde in de hoek staan wel indruk, maar regelmatig kijkt ze me eigenwijs aan en zegt ze met haar hele houding "mij maak je helemaal niks". En in die gevallen moet ik even de andere kant op kijken om mijn lach niet aan haar kenbaar te maken.